Monthly Archives: Maj 2013

„Wielki Gatsby” F. Scott Fitzgerald

gatsby

Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1985

Ilość stron: 237

 

 

 

 

Na wstępie chciałabym uprzedzić, że to była moja druga lektura „Wielkiego Gatsby’ego” i jest to jedna z moich ulubionych książek, dlatego z przyjemnością napiszę tej książce laurkę, na jaką moim zdaniem zasługuje 😉

Ciężko opisać fabułę tej książki, nie zdradzając zbyt wielu szczegółów, ale spróbuję. Narratorem powieści jest Nick Carraway, który pełni rolę obserwatora, dystansuje się od wydarzeń, które opisuje i w których bierze udział, aczkolwiek spycha sam siebie na dalszy plan. Głównym bohaterem jest tajemniczy Jay Gatsby, który jest bogatym sąsiadem Nick’a, znanym ze swoich hucznych przyjęć. „Wielki Gatsby” to świetny przekrój ludzi żyjących w latach 20 w Stanach Zjednoczonych (choć oczywiście Fitzgerald koncentruje się na wyższych sferach), to też gorzka historia o kulcie pieniądza, amerykańskim śnie, ale również o miłości i przyjaźni.

To jedna z moich ulubionych powieści. Uwielbiam, powoli odkrywać, kim jest Gatsby, skąd się wziął, bo nie jest to pytanie, na które szybko otrzymujemy w książce odpowiedź. Duże wrażenie wywiera na mnie zakończenie, które jest bardzo gorzkie, ale jakże prawdziwe. Zresztą cała powieść jest gorzką historią (jak chyba wszystkie tego autora) i to niesłychane, że przesłanie tej powieści wciąż jest aktualne. Zmieniły się czasy, ale to o czym pisze Fitzgerald wciąż jest obecne – nadmierny kult pieniądza, życie bez refleksji.

Fitzgerald był bardzo dobrym obserwatorem swoich czasów, swojego pokolenia i widać to w „Wielkim Gatsby’m”, chociaż w tej powieści o wiele bardziej porywa historia niż samo tło. Pomijając tło należy napisać, że to porywająca historia i świetni bohaterowie. Gatsby jest jedną z moich ulubionych postaci w literaturze – tajemniczy, wrażliwy, inteligentny. Fitzgerald mistrzowsko opisał go i niuanse jego osobowości oczami innego bohatera, a nie wszechwiedzącego narratora. Również Daisy jest postacią złożoną, której nie da się zrozumieć do samego końca. Jednak kobiety u Fitzgeralda zdają się mieć wzór, bo Daisy łatwo da się porównać do Glorii z „Pięknych i przeklętych”, chociaż jest większą damą niż Gloria.

Do kin wchodzi właśnie film na podstawie „Wielkiego Gatsby’ego”, co ciężko przeoczyć. Polecam przeczytać książkę, a dopiero potem wybrać się na film, a jest to książka, którą naprawdę szybko się czyta 🙂

Reklamy

5 Komentarzy

Filed under Książki

Wyniki konkursu :)

Wyniki miały być wczoraj, ale całkowicie zapomniałam, za co bardzo przepraszam! Nie przedłużając książki wędrują do:

Netki

Jeśli chodzi o moją ulubioną książkę z historycznym tłem, ciężko jest mi ją nazwać „ulubioną”, gdyż słowo to wydaje się niewłaściwe. Jest to książka, która wzbudza we mnie wiele emocji. „5 lat kacetu” napisane przez Stanisława Grzesiuka, jednego z ocalałych więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych, opisuje właśnie codzienność w tychże obozach. Czytając te wspomnienia, często trudno jest uwierzyć w ten przerażający obraz ludzkiej mordęgi, nienawiści, okrucieństwa, brudu i absurdu. Stanisław Grzesiuk, nierzadko z humorem, przedstawia swoje perypetie obozowe. od pojmania, poprzez krótki opis przetrzymywania w „więzieniu”, aż do pobytu w obozie i wyzwolenia. Z zapartym tchem i oburzeniem odkrywa się szczegóły życia w obozie koncentracyjnym. „Życie” to wydaje się być nierealne; nagłe pobudki do pracy (głównie w kamieniołomach czy fabrykach), racje żywnościowe poniżej minimum, wycieńczające bicie fundowane przez kapów, i to zazwyczaj za nic, ot tak, dla ich rozrywki, kombinowanie w poszukiwaniu jedzenia czy choćby chwili, by móc oddać się drzemce, która oczywiście karana była śmiercią, walka z wieloma chorobami, brakiem sił i degradują człowieka. W obozie z resztą każde „przewinienie” zazwyczaj kończyło się egzekucją. Przez zastrzelenie, pobicie, utopienie, zagłodzeni, zmuszenie do samobójstwa (tzw. „pójście na druty”), wycieńczenie w pracy. Za przewinienia były uważane wszelkie próby polepszenia sobie „życia” w obozie, a także wszelkie sabotaże. Grzesiuk, jako warszawski cwaniak, opisuje swoje próby przeżycia w obozie w swój znany sposób: cwaniactwo, kłamstwo, wymigiwanie się od pracy, organizowanie jedzenia. Pod nosem rządzących obozem stara się łamać wszelkie obowiązujące przepisy. Ważne są zawarte przez niego przyjaźnie, które pomagały przeżyć obozowe piekło. Myślę, że żadne słowa nie są w stanie oddać treści tych wspomnień obozowych. Naprawdę warto je przeczytać. Jest to duże doświadczenie i przeżycie dla czytelnika.

i Anki

Moją ulubioną książką z historią w tle jest „Przeminęło z wiatrem”. Jest prawdziwa i pouczając. Postacie zostały wykreowane w niej w genialny sposób, każdy potrafi wzbudzić w czytelniku ogromne emocje. A co najważniejsze książka ma niebanalne zakończenie, które na długo nie daje spokoju. Wszystko w powieści przeminęło z wiatrem: dawne południe, dżentelmeni stali się weteranami wojennymi (często kalekami), kobiety poznały ciężką pracę i walczyły o przetrwanie, kiedy jankesi napadali na ich domy, rodziny traciły majątki gromadzone przez wiele pokoleń. Przeminęło niewolnictwo. Przeminęły huczne przyjęcia, bale… Świat zwykłych ludzi stanął na głowie przez wojnę i musieli zająć się sprawami, o których wcześniej nie mieli pojęcia.

Gratuluję dziewczynom i dziękuję wszystkim za udział w konkursie 🙂

Dodaj komentarz

Filed under Prywatnie

„Zaginiona królowa Egiptu” Nick Drake

zaginiona królowa

Wydawnictwo Bellona, 2013

Ilość stron: 396

 

 

 

 

Bardzo lubię historię starożytnego Egiptu, już jako dziecko na lekcjach historii chłonęłam wiadomości o piramidach i faraonach. Dlatego zaintrygowała mnie książka sensacyjna, której akcja rozgrywa się za czasów faraona Amenhotepa i jego żony Nefretete. Nie potrafiłam wyobrazić sobie pracy detektywa w tych czasach, ale Nick Drake poradził sobie z tym zadaniem i przekonał mnie, że jest to możliwe.

Rahotep jest tropicielem zagadek czy też detektywem. Pracuje inaczej niż jego koledzy z jednostki policyjnej, ponieważ Rahotep zadaje pytania, gromadzi informacje i dowody i na tej podstawie wysnuwa wnioski. Niespodziewanie detektyw dostaje wezwanie na królewski dwór w nowej stolicy, której budowa wciąż trwa, ale zmierza ku końcowi – Achetaton. Faraon Echnaton ma dla niego rozkaz przeprowadzenia śledztwa i odnalezienie samej królowej – Nefretete, której zniknięcie destabilizuje cały Egipt i naraża religijny i społeczny przewrót, który zapoczątkowała z faraonem. Rahotep ma mało czasu na rozwikłanie tej zagadki i wie, że jeśli nie podoła skończy się to dla niego tragicznie.

„Zaginiona królowa Egiptu” to pierwszy tom trylogii, ale napisany w taki sposób, że jest samodzielną historią. Dzięki temu poznamy rozwiązanie zagadki, która jest dosyć zagmatwana i ma wiele wspólnego z sytuacją w stolicy. Intryga jest bardzo solidna. Od początku do niemal końca nie wiemy, komu właściwie można ufać, co nieustannie podkreśla główny bohater, który jest naszym narratorem. Pod tym względem trochę irytowało mnie, jak łatwo Rahotep obdarzał niektóre osoby zaufaniem, ale można to tłumaczyć jego intuicją. Na szczęście osoby, które przewijają się przez książkę nie są czarno-białe i nie jest tak łatwo domyślić się kto, jakie ma plany i cele.

Książka napisana jest w formie dziennika głównego bohatera, co sprawdziło się. Jedynie początek był trochę nudny, ale pozwolił poznać motywację detektywa i nadawał dramatyzmu późniejszym wydarzeniom. Jak już wspomniałam tło historyczne jest bardzo dobrze odwzorowane i nie miałam wielkich zgrzytów, a śledztwo nabrało rumieńców, kiedy nie dało się po prostu zebrać odcisków palców. Z tego co czytałam w Internecie samo tło historyczne jest prawdziwe, ponieważ Echnaton rzeczywiście wybudował nową stolicę Egiptu i stworzył kult boga Atona razem z Nefretete, autor wykorzystał również hipotezy innych badaczy, o których jednak nie będę pisać, bo zdradzają zbyt wiele.

„Zaginiona królowa Egiptu” to książka nierówna. Miejscami książka zwalnia tempa, żeby za chwilę przyspieszyć. Atmosfera wszechobecnych spisków i nieufności została rewelacyjnie odwzorowana, ale nieco przeszkadzała mi ta „intuicja” głównego bohatera, który niemal wcale nie mylił się do osób, które spotykał. Moje ogólne wrażenie jest jednak pozytywne i dobrze mi się czytało tę książkę. Bardzo dobre jest również zakończenie, które kończy historię pierwszego tomu i buduje grunt pod kolejną powieść, po którą na pewno sięgnę 🙂

Polecam i przypominam, że książkę można wygrać w konkursie na moim blogu, tylko do godziny 20!

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Bellona!

2 Komentarze

Filed under Książki

Konkurs!

Dwie przeczytane przeze mnie książki czekają na recenzję, a ja nie mogę się za to zabrać. Może to ta piękna pogoda, może moje lenistwo, a może… Sama nie wiem 🙂 Ale poprawię się, bo niedługo zapomnę, co czytałam.

Dzisiejszy post jest szczególny, ponieważ to okrągły setny post, jakie publikuję na blogu 🙂 Życzę sobie z tej okazji, kolejnych stu postów i trochę więcej zapału. Samotne świętowanie nie jest zabawne, więc mam dla was konkurs! Dzięki uprzejmości wydawnictwa Bellona mam do rozdania 2 egzemplarze książki – „Zaginiona królowa Egiptu” Nicka Drake’a:

Sensacyjna powieść z czasów starożytnego Egiptu z okresu religijnego przewrotu za faraona Amenhotepa IV, noszącego teraz imię Echnaton. Detektyw Rahotep zostaje niespodziewanie wezwany królewskim rozkazem do nowej stolicy, by przeprowadzić śledztwo w sprawie zaginięcia samej królowej Egiptu; pięknej i tajemniczej Nefretete. Potężni kapłani będą próbowali przeszkodzić mu za wszelką cenę. Pojawiają się kolejne ofiary, sam Rahotep cudem uchodzi z kolejnych zamachów na swoje życie. Kim jest bezlitosny zabójca? Czy uda się odnaleźć i ocalić królową? Rahotep ma tylko dziesięć dni na rozwiązanie zagadki. Pierwsza część trylogii historycznej z dziejów starożytnego Egiptu.

Opis pochodzi ze strony wydawcy

Żeby wziąć udział w konkursie wystarczy odpowiedzieć na jedno krótkie pytanie w komentarzu pod notką albo na moje maila: dominika.ce[at]hotmail.com Wygrają 2 odpowiedzi, które najbardziej spodobają się jury 😉 Zamieszczam również szczegółowy regulamin:

1. Organizatorką konkursu jest autorka bloga rajzarogiem.wordpress.com
2. Uczestnikiem konkursu może zostać każda osoba posiadająca adres korespondencyjny na terenie Polski.
3. Aby wziąć udział w konkursie należy: odpowiedzieć na pytanie konkursowe w określonym terminie, zamieszczając komentarz na blogu rajzarogiem.wordpress.com lub wysyłając odpowiedź na adres mailowy dominika.ce[at]hotmail.com.
4. Konkurs trwa od 9 maja do 12 maja (do godziny 20).
5. Dwie najlepsze i najciekawsze odpowiedzi zostaną wybrane przez Komisję Konkursową w składzie: autorka bloga rajzarogiem.wordpress.com oraz niezależny juror (mój mąż).
6. Zwycięzcy zostaną podani do wiadomości na blogu do 2 dni po zakończeniu konkursu. Zwycięzcy powinni wysłać e-mailem swoje adresy korespondencyjne nie później niż 3 dni po ogłoszeniu wyników, jeśli zwycięzca się nie zgłosi wybrana zostanie kolejna osoba.
7. Nagrodą w konkursie jest książka „Zaginiona królowa Egiptu” Nicka Drake’a ufundowana przez wydawnictwo Bellona (2 egzemplarze, po jednym dla każdej wybranej osoby).
8. Nagrody zostaną wysłane Pocztą Polską wyłącznie na terenie Polski w ciągu 5 dni po ogłoszeniu wyników. Organizator nie bierze odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez Pocztę.
9. Reklamacje można składać w ciągu 2 dni od zakończenia konkursu na adres mailowy organizatorki (dominika.ce[at]hotmail.com).

A pytanie konkursowe brzmi: Jaka jest najlepsza książka z Historią w tle, które czytałeś/aś? Pytanie jest bardzo szerokie, więc liczę na ciekawe odpowiedzi i może nawet znajdę jakieś książkowe polecanki 😉

Dodaj komentarz

Filed under Prywatnie